چیو باور کنم.... به کی دل ببندم که .....!

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.

وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.

وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.

وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.

وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.

دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم

دیگه بسمه ....!

شاید قشنگترین دیالوگ دنیا آنجاست که پدر ژپتو به پینوکیو گفت : پینوکیو ...

چوبی بمان ؛

آدم ها سنگی اند ؛ دنیایشان قشنگ نیست ...

هرگز به کسی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری!

 هرگز به کسی محبت نکن وقتی قصد شکستن قلبش را داری !!!

 هرگز قلبی را قفل نکن وقتی کلیدش را نداری!!

وقتی کوچیک بودیم دلمون بزرگ بود

 ولی حالا که بزرگ شدیم بیشتر دلتنگیم!!!

کاش کوچیک می موندیم تا حرفامون رو از نگاهمون بفهمن !

نه حالا که بزرگ شدیم و فریاد هم که می زنیم

باز کسی حرفمون رو نمیفهمه !!!

امام صادق (ع) فرمودند:

فاطمه را از این رو فاطمه نامیدند که آدمیان از معرفت و شناخت او عاجزند.

رسول اکرم (ص) فرمودند:

فاطمه (ع) شادی و نشاط قلب من است دو پسر او میوه ی دل و همسرش نور چشم من است و ائمه از فرزندان او امنیان پروردگار من و ریسمان کشیده شده ی بین خدا و خلق او هستند هر کسی به ایشان تمسک جوید نجات یابد و هرکس با ایشان مخالفت کند هلاک گردد.

فرزندان فاطمه (ع) همیشه در دل زمزمه می کنند که:

شهادت مادرمان زهرا افسانه نیست بلکه یک حقیقت تاریخی و یک سند جاودانه مظلومیت است بدون شک این غم و اندوه جانگاه است تا وقتی که تنها منتقم او ظهور کند و انتقام مادرش را از ظالمین بستاند .

پیامبر اکرم (ص) فرمودند :

( المهدی من عترتی من ولد فاطمه ; مهدی از عترت من و از فرزندان فاطمه است )

(( یا رب فاطمه بحق فاطمه , اشف صدر فاطمه بظهور الحجه ))

در حریمش آتشی افروختند........قبله گاه انبیا را سوختند

با گریه عرش آسمان دریا شد

یک قطره چکید و مثل دریا شد

با شال عزا بقیه الله میگفت

ایام عزای مادرم زهرا شد

.....................................................................

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود

خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه

گردنت را میشکست آنجا اگر عباس بود

شهادت مادرم زهرا (س) افسانه نیست ... ایام عزای بانوی دوعالم فاطمه زهرا (س) را به شما دوستای خوب و مهربونم که دوستدار اهل بیتین تسلیت میگم

حدود دویست و پنجاه سال پیش از میلاد در چین باستان شاهزاده ای تصمیم به ازدواج گرفت…

با مرد خردمندی مشورت کرد و تصمیم گرفت تمام دختران جوان منطقه را دعوت کند تا دختری سزاوار را انتخاب کند.

وقتی خدمتکار پیر قصر ماجرا را شنید بشدت غمگین شد، چون دختر او مخفیانه عاشق شاهزاده بود،
دخترش گفت او هم به آن مهمانی خواهد رفت.

مادر گفت: تو شانسی نداری نه ثروتمندی و نه خیلی زیبا.

دختر جواب داد : می دانم هرگز مرا انتخاب نمی کند ، اما فرصتی است که دست کم یک بار او را از نزدیک ببینم.

روز موعود فرا رسید و شاهزاده به دختران گفت : به هر یک از شما دانه ای میدهم،

کسی که بتواند در عرض شش ماه زیباترین گل را برای من بیاورد…

ملکه آینده چین می شود.
دختر پیرزن هم دانه را گرفت و در گلدانی کاشت.

سه ماه گذشت و هیچ گلی سبز نشد ، دختر با باغبانان بسیاری صحبت کرد و راه
گلکاری را به او آموختند، اما بی نتیجه بود ، گلی نرویید .

روز ملاقات فرا رسید ،دختر با گلدان خالی اش منتظر ماند و دیگر دختران هر کدام گل بسیار
زیبایی به رنگها و شکلهای مختلف در گلدان های خود داشتند .

لحظه موعود فرا رسید.

شاهزاده هر کدام از گلدان ها را با دقت بررسی کرد و در پایان اعلام کرد دختر خدمتکار همسر آینده او خواهد بود.

همه اعتراض کردند که شاهزاده کسی را انتخاب کرده که در گلدانش هیچ گلی سبز نشده است.

شاهزاده توضیح داد : این دختر تنها کسی است که گلی را به ثمر رسانده که او را سزاوار همسری امپراتور می کند : “گل صداقت”

همه دانه هایی که به شما دادم عقیم بودند ، امکان نداشت گلی از آنها سبز شود!

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک

میگن کهنه نمی شه تولدت مبارک

تو این روز طلایی تو اومدی به دنیا

و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز

از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبا

یه کیک خیلی خوش طعم، با چند تا شمع روشن

یکی به نیت تو یکی از طرف من

الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو این روز پر از عشق تو با خنده شکفتی

با یه گریه‌ی ساده به دنیا بله گفتی

ببین تو اسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه، رو لبا پر خندس

تا تو هستی و چشمات بهونه‌است واسه خوندن

همین شعر و ترانه تو دنیای ما زنده‌است

واسه تولد تو باید دنیا رو آورد

ستاره رو سرت ریخت، تو رو تا اسمون برد

تولدت عزیزم پراز ستاره بارون

پر از باد کنک و شوق، پر از اینه و شمعدون

الهی که همیشه واسه تبریک امروز

بیان یه عالم عاشق، بیاد هزار تا مهمون

امروز تولد یه عزیزیه که خیلی برام مهمه یه جورایی دنیام شده و خیلی دوسش دارم

14 بهمن تولد عشق دیوونگیه

تولــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدت مبارک

گلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

اینم آدرسشه اگه میخواید تبریک بگید تو وبش بگید

http://masidejected.persianblog.ir

اینم هدیه من به masi

دختری بود نابینا که از خودش تنفر داشت

نه فقط از خود ، بلکه از تمام دنیا تنفر داشت اما یکنفر را دوست داشت

“ دلداده اش را “  با او چنین گفته بود :

« اگر روزی قادر به دیدن باشم حتی اگر فقط برای

یک لحظه بتوانم دنیا را ببینم عروس تو و رویاهای تو خواهم شد »

و چنین شد که آمد آن روزی که یک نفر پیدا شد

که حاضر شود چشمهای خودش را به دختر نابینا بدهد

و دختر آسمان را دید و زمین را ، رودخانه ها و درختها را

آدمیان و پرنده ها را و نفرت از روانش رخت بر بست

دلداده به دیدنش آمد و یاد آورد وعده دیرینش شد :

« بیا و با من عروسی کن ببین که سالهای سال منتظرت مانده ام »

دختر برخود بلرزید و به زمزمه با خود گفت :

« این چه بخت شومی است که مرا رها نمی کند ؟ »

دلداده اش هم نابینا بود

و دختر قاطعانه جواب داد : قادر به همسری با او نیست

دلداده رو به دیگر سو کرد که دختر اشکهایش را نبیند

و در حالی که از او دور می شد گفت

« پس به من قول بده که مواظب چشمانم باشی . . .»

قبر مرا نیم متر کمتر عمیق کنید تا پنجاه سانت به خدا نزدیکتر باشم.
بعد از مرگم، انگشتهای مرا به رایگان در اختیار اداره انگشتنگاری قرار دهید.

به پزشک قانونی بگویید روح مرا کالبدشکافی کند، من به آن مشکوکم!

ورثه حق دارند با طلبکاران من کتک کاری کنند.

عبور هرگونه کابل برق، تلفن، لوله آب یا گاز از داخل گور اینجانب اکیدا ممنوع است.

بر قبر من پنجره بگذارید تا هنگام دلتنگی، گورستان را تماشا کنم.

کارت شناسایی مرا لای کفنم بگذارید، شاید آنجا هم نیاز باشد!

مواظب باشید به تابوت من آگهی تبلیغاتی نچسبانند!

روی تابوت و کفن من بنویسید: این عاقبت کسی است که زگهواره تا گور دانش بجست.

دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال کنند. در چمنزار خاکم کنید!

کسانی که زیر تابوت مرا میگیرند، باید هم قد باشند.

شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبکاران ندهید.

گواهینامه رانندگیم را به یک آدم مستحق بدهید، ثواب دارد!

در مجلس ختم من گاز اشکآور پخش کنید تا همه به گریه بیفتند.

از اینکه نمیتوانم در مجلس ختم خودم حضوریابم قبلا پوزش می‌طلبم.

در زمین کربلا سلطان عشق

                                گشت چون وارد پی قربان عشق

یادش آمد وعده عهد الست

                                  کرد اورا جانب یزدان عشق

گفت یا رب شاهدی بر حال من

                                 کامدم اندر سر پیمان عشق

بین به عهد خود چسان کردم وفا

                                 سوختم یکباره بر سامان عشق

آنچه گفتم در ازل آورده ام

                                 مال و جان اندر ره جانان عشق

این من و این سرزمین کربلا

                                 این من و این نیزه و پیکان عشق

این من و این اکبر و این اصغرم

                                این من و عباس سر جنبان عشق

این من و این خواهر غم پرورم

                                 این سکینه بلبل دستان عشق

               کاش صد جسمم بدی در راه دوست

                تا شدی قربان میدان گاه عشق

پس خطابی آمد از یزدان عشق

                                در زمین عشق بر سلطان عشق

کی حبیبا حبذا حوب آمدی

                                با نوای عشق در میدان عشق

مرحبا ممنون شدم از کار تو

                                خوب آوردی به جا پیمان عشق

منهم اندر وعده ی خود صادقم

                            هر چه خواهی خواه از جانان عشق

غم مخور که خونبهای تو منم

                               از وجودت تازه شد پیمان عشق

              جان عالم را خریدی یا حسی

        زنده کردی خوش سرو سامان عشق

                                                                    از گلچین نوایی